دعوتم امشب به جشنی بی فروغ

دعوتم امشب به جشنی بی فروغ
میکنم خوشحال دل را با دروغ

میزبان، میخانه ای متروک و دور
مثل هر شب در مسیری بی عبور

در زدم با سر وصدا وارد شدم
جای خالی دیدم و ساکت شدم

صندلی و میز چوبی، نور کم
یک سکوت مهلک و جولان غم

روی میز، یک شمع و، جامی پر شراب
رقص نوروشمع و، حالی بس خراب

صبر کردم بی دلیل و بی ثمر
باز هم تنها نشستم تا سحر

بی تو فرقی نیست بین روز و شب
یار و همراهم شده، هذیان و تب

میشود این جشن، هر شب برگزار
آفرین غم، چشم از من بر ندار!