بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ - و برخى از مردم در برابر خدا همانندهايى براى او برمى‏ گزينند و آنها را چون دوست داشتن خدا دوست مى‌دارند؛ ولى شدت محبّت محبوب غایی آنان که ایمان آورده‌اند، خداوند است؛ كسانى كه با برگزيدن جایگزین‌هابه خود ستم نموده‏‌اند اگر مى‌دانستند هنگامى كه عذاب را مشاهده كنند، تمام نيروها از آن خداست و خدا سخت‏ كيفر است.( سوره بقره آیه 165)
اصل بر محبّت است و خداوند سبحان محبّت خودش را در وجود تمامی بندگانش نهادینه نموده است، لذا همگان، بی حدّ، عاشق کمال محض می‌باشند. هر کاری که آدمی به انجام می‌رسد، برای آن است که نقصی را به کمال برساند. محبوب‌ها و محبّت‌ها، در راستای یکدیگر قرار می‌گیرند تا به محبوب غایی برسند. محبوب غایی کافران، دنیا و متاع دنیاست، اما محبوب غایی مؤمنان، اللّه جلّ جلاله می‌باشد.
مؤمنان نیز خودشان، خانواده، خویشان، دوستان، وطن، رفاه، شهوت و ثروت را دوست دارند، اما همه در راستای محبّت به خداوند متعال.