گوهر بلوچستان

گوهر بلوچستان
میسرایم از بلوچ و دخترش
عزتی بر قوم ما از جوهرش
غیرتش گل واژه ی شعر من است
شعله ای از تار و پود گلشن است
مظهر حجب و حیا در سادگی
نقش ایمانی قوی در زندگی
ستر او بوده همیشه بر زبان
در عمل پیوسته بوده همچنان
اندکی باتو چنین گویم سخن
گفتنی از دختر و از قوم من
از سریگ و چادرش گویم تورا
یا لباسی از پلیوار دلبرا
پوششی زیبا و کامل یاورش
میکند جارو زمین را دامنش
اجنبی هرگز ندید رخسار او
یا غریبی بشنود گفتار او
در گلستان عفاف تابنده است
از بهارش لاله ها بالنده است
تهمتی بستند عجیب نابخردان
تا که زهر خود بریزند این میان
حمله ای بر جمله زنهای بلوچ
افترا و تهمتی همواره پوچ
گرچه دلها جملگی آزرده شد
انچه میخواستند ولی هرگز نشد
این عداوت از قدیم بوده و هست
مکرشان بیهوده و در هم شکست
بار الها گر هدایت صلب شده
رخ به سوی مکر شیطان جلب شده
فرصت گستاخی از ایشان بگیر
تا به کی بر این جسارتها دلیر
صحبتی از دل چنین امد پدید
شعر مسلم نیز به پایانش رسید
سریگ:روسری
پلیوار:نوعی دوخت محلی
مسلم پرورش
1393 / 2 / 13