شب ، آغاز درد نیست ...

شب ، آغاز درد نیست ...
درد ، دقیقا جای شروع میشه ؛
ڪه بعضی آدم های رفتہ را هر ثانیہ در ذهنت تڪرار می کنی ...
آدم هایی که مدت هاست در ڪمالِ بی انصافی ،
میانِ بلاتڪلیفیِت رفتن ...
تا صبح درکنار بی قراری ات اشڪ می ریزی ...
و مشڪل اینجاست ڪہ نمی شود یقہ ی آدمی ڪه خیلی وقت است رفتہ را بگیری
و برایِ شڪستنِ وفایی ڪه قولش را نداده سرزنشش ڪنی ...
درد تویی ...
تویی ڪه ساده دل می بندی ...
تویی ڪه فراموش ڪردن بلد نیستی ...
ولی همه تورو به سادگی فراموش میکنن...