ماجرای جام زهر ؛
ماجرای جام زهر ؛
**************************
( قسمت اول ) :
**************************
ﭘﺎﺳﺨﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺍﺩﻋﺎ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﺨﺪﻭﺵ
ﺟﺎﻡ ﺯﻫﺮ ﺭﺍ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﻧﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ ﯾﺎ ﺳﯿﺎﺳﯿﻮﻥ؟/ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯼ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺍﺯ ﺩﻻﯾﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺳﻘﻮﻁ ﻓﺎﻭ ﺑﻮﺩ
ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﻋﺎﻟﯽ ﺟﻨﮓ، ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯼ ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﻮﺏ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﻝ ﻏﺮﺏ ﺑﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺭﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ، ﺍﺯ ﺍﺻﻠﯽﺗﺮﯾﻦ ﺩﻻﯾﻞ ﺳﻘﻮﻁ فاوبود.
- ﺩﺭ ﻣﺎﻩﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺟﻨﮓ ﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﻗﻄﻌﻨﺎﻣﻪ 598، ﺑﺮﺧﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺟﺮﯾﺎﻧﺎﺕ ﻭﺭﺷﮑﺴﺘﻪ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﻣﻄﺮﻭﺩ ﺍﻣﺎﻡ (ﺭﺣﻤﻪﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ) ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞﻫﺎﯼ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﯽ ﺍﺯ 8 ﺳﺎﻝ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻘﺪﺱ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻗﺪﺍﻣﯽ ﺑﯽﺛﻤﺮ ﻭ ﺑﯽﻧﺘﯿﺠﻪ ﻭ ﺧﺴﺎﺭﺕﺑﺎﺭ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪﺍﯼ ﺟﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺯ ﻭ ﺑﻮﻡ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻤﯿﻨﯽ (ﺭﻩ) ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺗﺤﻠﯿﻞﻫﺎﯼ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﯽ ﺍﺯ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻘﺪﺱ ﻣﻮﺿﻌﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺫﮐﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﮐﻪ «ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺷﻬﺎﺩﺕ، ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﮎ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﻭﺯﺷﻤﺎﺭﯼ ﻣﯽﮐﻨﺪ» ﻭ «ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﺴﺌﻠﻪﺍﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻮﺩ ﺑﺎ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﯾﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﯼ ﻧﺒﺮﺩ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺷﻮﺩ»، ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ: «ﺍﻥﺷﺎﺀﺍﻟﻠﻪ ﻣﻠﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﻣﺎﺩﯼ ﻭ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ، ﺳﺨﺘﯿﻬﺎﯼ ﺟﻨﮓ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻭ ﭼﻪ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻠﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﻣﺮﯾﮑﺎ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ...» (ﺻﺤﯿﻔﻪ ﺍﻣﺎﻡﺧﻤﯿﻨﯽ، ﺝ 21، ﺹ 87)
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺟﻨﮓ، -ﺑﻮﯾﮋﻩ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1367- ﻓﻀﺎﯼ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮓ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﯾﮏ ﮔﺮﻭﻩ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﻨﮓ، ﯾﻌﻨﯽ ﺁﻗﺎﯼ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺭﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ (ﺭﻩ) ﺣﮑﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺳﺘﺎﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺭﺋﯿﺲ ﺍﯾﻦ ﺳﺘﺎﺩ ﻣﯿﺮﺣﺴﯿﻦ ﻣﻮﺳﻮﯼ (ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﯾﺮ ﻭﻗﺖ) ﻭ ﻣﻌﺎﻭﻥ ﻟﺠﺴﺘﯿﮏ ﻭ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﺁﻥ ﻧﯿﺰ ﺑﻬﺰﺍﺩ ﻧﺒﻮﯼ (ﻭﺯﯾﺮ ﻭﻗﺖ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ) ﻭ ﻣﻌﺎﻭﻥ ﺗﺒﻠﯿﻐﺎﺕ ﺁﻗﺎﯼ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﻫﻢ ﺳﯿﺪﻣﺤﻤﺪ ﺧﺎﺗﻤﯽ (ﻭﺯﯾﺮ ﻭﻗﺖ ﺍﺭﺷﺎﺩ ﺍﺳﻼﻣﯽ) ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﯿﺮﺣﺴﯿﻦ ﻣﻮﺳﻮﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺳﺘﺎﺩ ﺁﻗﺎﯼ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻓﮑﺮﺷﺎﻥ ﯾﮏ ﻓﮑﺮ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﮔﺮﻭﻩ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻧﻈﺎﻣﯿﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺶ، ﺳﭙﺎﻩ، ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺞ ﻭ ﺟﻬﺎﺩ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺟﻨﮓ، ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻓﻀﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ، ﺑﯿﻦﺍﻟﻤﻠﻞ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﮐﺸﻮﺭ، ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻭﻟﺖ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺟﻨﮓ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯽ ﺑﺪﻟﯿﻞ ﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻥﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺟﺰﯾﺮﻩ ﺧﺎﺭﮎ ﻣﯽﺷﺪ، ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻗﯿﻤﺖ ﻧﻔﺖ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ 10 ﺩﻻﺭ ﺭﺳﯿﺪ، ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1365 ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ 2 ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺑﺸﮑﻪ ﻧﻔﺖ، 600ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺸﮑﻪ ﺻﺎﺩﺭ ﻣﯽﺷﺪ ﻭ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺍﺭﺯﯼ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﻓﺮﻭﺵ ﻧﻔﺖ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1365 700 ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﺷﺪ.
ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﺋﯽﻫﺎ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺩﺭ ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎﺭﺱ ﻭ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﮑﻮﻫﺎﯼ ﻧﻔﺘﯽ ﻭ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﻣﺴﺎﻓﺮﺑﺮﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﻋﻤﻼ ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺻﺪﺍﻡ ﺷﺪﻧﺪ.
ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻤﯿﻨﯽ(ﺭﻩ) ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ – ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎﯼ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪ، ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ (ﺭﻩ) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ ﻣﻦ ﺟﺎﻡ ﺯﻫﺮ ﺭﺍ ﻧﻮﺷﯿﺪﻡ.
ﺣﺎﻝ ﺳﺌﻮﺍﻝ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﻡ ﺯﻫﺮ ﺭﺍ ﺭﺯﻣﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪﻫﺎ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﯿﺎﺩ ﺷﯿﺮﺍﺯﯼ، ﻣﺤﺴﻦ ﺭﺿﺎﺋﯽ ﻭ ﺭﺯﻣﻨﺪﮔﺎﻥ ﻟﺸﮑﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﻧﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺳﯿﺎﺳﯿﻮﻥ؟ ﻭ ﮐﺪﺍﻡ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ (ﺭﻩ) ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ؟ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.
**************************
( پایان قسمت اول )
**************************
( قسمت اول ) :
**************************
ﭘﺎﺳﺨﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺍﺩﻋﺎ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﺨﺪﻭﺵ
ﺟﺎﻡ ﺯﻫﺮ ﺭﺍ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﻧﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ ﯾﺎ ﺳﯿﺎﺳﯿﻮﻥ؟/ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯼ ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺍﺯ ﺩﻻﯾﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺳﻘﻮﻁ ﻓﺎﻭ ﺑﻮﺩ
ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﻋﺎﻟﯽ ﺟﻨﮓ، ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯼ ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﻮﺏ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﻝ ﻏﺮﺏ ﺑﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺭﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ، ﺍﺯ ﺍﺻﻠﯽﺗﺮﯾﻦ ﺩﻻﯾﻞ ﺳﻘﻮﻁ فاوبود.
- ﺩﺭ ﻣﺎﻩﻫﺎﯼ ﺁﺧﺮ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺟﻨﮓ ﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﻗﻄﻌﻨﺎﻣﻪ 598، ﺑﺮﺧﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺟﺮﯾﺎﻧﺎﺕ ﻭﺭﺷﮑﺴﺘﻪ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﻣﻄﺮﻭﺩ ﺍﻣﺎﻡ (ﺭﺣﻤﻪﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ) ﺳﻌﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞﻫﺎﯼ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﯽ ﺍﺯ 8 ﺳﺎﻝ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻘﺪﺱ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻗﺪﺍﻣﯽ ﺑﯽﺛﻤﺮ ﻭ ﺑﯽﻧﺘﯿﺠﻪ ﻭ ﺧﺴﺎﺭﺕﺑﺎﺭ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪﺍﯼ ﺟﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺯ ﻭ ﺑﻮﻡ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻤﯿﻨﯽ (ﺭﻩ) ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺗﺤﻠﯿﻞﻫﺎﯼ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﯽ ﺍﺯ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻘﺪﺱ ﻣﻮﺿﻌﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺫﮐﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﮐﻪ «ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻫﻤﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺷﻬﺎﺩﺕ، ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﮎ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺭﻭﺯﺷﻤﺎﺭﯼ ﻣﯽﮐﻨﺪ» ﻭ «ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﺴﺌﻠﻪﺍﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻮﺩ ﺑﺎ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﯾﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﯼ ﻧﺒﺮﺩ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺷﻮﺩ»، ﭼﻨﯿﻦ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ: «ﺍﻥﺷﺎﺀﺍﻟﻠﻪ ﻣﻠﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﻣﺎﺩﯼ ﻭ ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ، ﺳﺨﺘﯿﻬﺎﯼ ﺟﻨﮓ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻭ ﭼﻪ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻠﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﻣﺮﯾﮑﺎ ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ...» (ﺻﺤﯿﻔﻪ ﺍﻣﺎﻡﺧﻤﯿﻨﯽ، ﺝ 21، ﺹ 87)
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺟﻨﮓ، -ﺑﻮﯾﮋﻩ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1367- ﻓﻀﺎﯼ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪﺍﯼ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﮓ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﯾﮏ ﮔﺮﻭﻩ ﺭﻫﺒﺮﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺟﻨﮓ، ﯾﻌﻨﯽ ﺁﻗﺎﯼ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺭﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ (ﺭﻩ) ﺣﮑﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺳﺘﺎﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺭﺋﯿﺲ ﺍﯾﻦ ﺳﺘﺎﺩ ﻣﯿﺮﺣﺴﯿﻦ ﻣﻮﺳﻮﯼ (ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﯾﺮ ﻭﻗﺖ) ﻭ ﻣﻌﺎﻭﻥ ﻟﺠﺴﺘﯿﮏ ﻭ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﺁﻥ ﻧﯿﺰ ﺑﻬﺰﺍﺩ ﻧﺒﻮﯼ (ﻭﺯﯾﺮ ﻭﻗﺖ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ) ﻭ ﻣﻌﺎﻭﻥ ﺗﺒﻠﯿﻐﺎﺕ ﺁﻗﺎﯼ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﻫﻢ ﺳﯿﺪﻣﺤﻤﺪ ﺧﺎﺗﻤﯽ (ﻭﺯﯾﺮ ﻭﻗﺖ ﺍﺭﺷﺎﺩ ﺍﺳﻼﻣﯽ) ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﯿﺮﺣﺴﯿﻦ ﻣﻮﺳﻮﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﺳﺘﺎﺩ ﺁﻗﺎﯼ ﻫﺎﺷﻤﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻓﮑﺮﺷﺎﻥ ﯾﮏ ﻓﮑﺮ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﻮﺩﻧﺪ.
ﮔﺮﻭﻩ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻧﻈﺎﻣﯿﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺶ، ﺳﭙﺎﻩ، ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺞ ﻭ ﺟﻬﺎﺩ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺩﺍﺩﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺟﻨﮓ، ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻓﻀﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ، ﺑﯿﻦﺍﻟﻤﻠﻞ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﮐﺸﻮﺭ، ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﻭﻟﺖ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺟﻨﮓ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺍﺷﺖ.
ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯽ ﺑﺪﻟﯿﻞ ﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻥﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺟﺰﯾﺮﻩ ﺧﺎﺭﮎ ﻣﯽﺷﺪ، ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻗﯿﻤﺖ ﻧﻔﺖ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ 10 ﺩﻻﺭ ﺭﺳﯿﺪ، ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1365 ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ 2 ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺑﺸﮑﻪ ﻧﻔﺖ، 600ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺸﮑﻪ ﺻﺎﺩﺭ ﻣﯽﺷﺪ ﻭ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺍﺭﺯﯼ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﻓﺮﻭﺵ ﻧﻔﺖ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1365 700 ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺩﻻﺭ ﺷﺪ.
ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﺋﯽﻫﺎ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺩﺭ ﺧﻠﯿﺞ ﻓﺎﺭﺱ ﻭ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﮑﻮﻫﺎﯼ ﻧﻔﺘﯽ ﻭ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﻣﺴﺎﻓﺮﺑﺮﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﻋﻤﻼ ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺻﺪﺍﻡ ﺷﺪﻧﺪ.
ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻤﯿﻨﯽ(ﺭﻩ) ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ – ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎﯼ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮐﺸﻮﺭ ﺭﺍ ﺗﺎﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪ، ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﻗﻌﯿﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ (ﺭﻩ) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ ﻣﻦ ﺟﺎﻡ ﺯﻫﺮ ﺭﺍ ﻧﻮﺷﯿﺪﻡ.
ﺣﺎﻝ ﺳﺌﻮﺍﻝ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﻡ ﺯﻫﺮ ﺭﺍ ﺭﺯﻣﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪﻫﺎ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﯿﺎﺩ ﺷﯿﺮﺍﺯﯼ، ﻣﺤﺴﻦ ﺭﺿﺎﺋﯽ ﻭ ﺭﺯﻣﻨﺪﮔﺎﻥ ﻟﺸﮑﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﻧﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺳﯿﺎﺳﯿﻮﻥ؟ ﻭ ﮐﺪﺍﻡ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ (ﺭﻩ) ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ؟ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.
**************************
( پایان قسمت اول )
- ۸۵۹
- ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط