ﺭﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﺧﻂ ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﻤﻮﻥ ﺑﺮﺳﯿﻢ

ﺭﻭ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﺧﻂ ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﻤﻮﻥ ﺑﺮﺳﯿﻢ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺧﻂ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﯼ ﻋﺸﻘﻤﻮﻥ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺶ ﺑﺮﺳﻪ


ﺭﻭﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﻫﺮﮐﻪ ﺷﯿﻮﻥ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑﺮﻡ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﯿﺪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻣﺴﺖ ﻭ ﺧﺮﺍﺏ ﺍﺯ ﻣﯽ ﻭ ﺍﻧﮕﻮﺭ ﮐﻨﯿﺪ
ﻣﺰﺩ ﻏﺴﺎﻝ ﻣﺮﺍ ﺳﯿﺮ ﺷﺮﺍﺑﺶ ﺑﺪﻫﯿﺪ
ﻣﺴﺖ ﻣﺴﺖ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺣﺎﻝ ﺧﺮﺍﺑﺶ ﺑﺪﻫﯿﺪ
ﺑﺮ ﻣﺰﺍﺭﻡ ﻣﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﻭﺍﻋﻆ
ﭘﯿﺮ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ ﻏﺰﻟﯽ ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻆ
ﺟﺎﯼ ﺗﻠﻘﯿﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮﻡ ﺩﻑ ﺑﺰﻧﯿﺪ
ﺷﺎﻫﺪﯼ ﺭﻗﺺ ﮐﻨﺪ ﺟﻤﻠﻪ ﺷﻤﺎ ﮐﻒ ﺑﺰﻧﯿﺪ
ﺭﻭﺯ ﻣﺮﮔﻢ ﻭﺳﻂ ﺳﯿﻨﻪ ﻣﻦ ﭼﺎﮎ ﺯﻧﯿﺪ
ﺍﻧﺪﺭﻭﻥ ﺩﻝ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻗﻠﻢ ﺗﺎﮎ ﺯﻧﯿﺪ
ﺭﻭﯼ ﻗﺒﺮﻡ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﺪ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺑﺮﻓﺖ
ﺁﻥ ﺟﮕﺮ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭ ﺑﺮﻓﺖ





ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺳﻪ ﻧﻘﻄﻪﻫﺎﯼ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺟﻤﻠﻪﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ …
ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﺑﻐﺾﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻟﺮﺯﯾﺪﻥ ﭼﺎﻧﻪﺍﺕ ﺑﻔﻬﻤﺪ …
ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﻟﺮﺯﯾﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ …
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﺮﺩﯼ، ﺑﻔﻬﻤﺪ…
ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺎﻧﻪﮔﯿﺮ ﺷﺪﯼ ﺑﻔﻬﻤﺪ…
ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ …
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺩﺭﺩ ﺭﺍ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺁﻭﺭﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺑﻔﻬﻤﺪ …
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺭﯼ…
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺭﺩ …
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮﯼ …
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ …
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ،ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻭﯾﺪﻥ،ﺗﻨﮓ
ﺷﺪﻩ…
ﺁﺭﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ …
ﻭﻟﯽ…
ﻭﻟﯽ…
ﺍﻓﺴﻮﺱ