پروردگار مربانم

پروردگار مہربانم...
اے محرم رازم...
اے معنے آوازم...
اے مقصد نمازم...
و اے آرامش پروازم...

زبان گشوده‌ام باز در صبحے کہ هدیہء توست...
همان صبحے کہ بندگانے بسیار، از دیدن آن محروم شدند و سپیده‌دم امروز را ندیده و تسلیم فرمان ملڪ‌الموت گردیدند...

الہے...
تو را سپاس کہ مجال دوباره‌ام دادے،
پگاهے دیگر بر من عطا فرمودے و صفحہ اے دیگر از صفحات دفتر زندگانے‌ام را بہ سرانگشت تدبیر خویش بہ تقدیر نیکو ورق زدے...

خداوندا...
چہ شادم کہ سفرهء دلم را نزد تو باز مےکنم و چہ سعادتمندم کہ سنگ صبورم تویے...
چہ خوشبختم کہ نجواے هر صبحدمم را در گوش باد صبا بہ مقصد ربوبےِ تو مے‌خوانم و نام و یاد تو را مفتاح صبحدمانم مےگردانم...

اے همدم تنہایے‌ام...
در کنارم بمان و هرگاه من بہ جہل و غفلت، دست خویش از تو رها ساختم، تو بہ لطف و منت باز دستم بگیر و راهنما‌یےام کن...
اے آنکہ یادت آرامشبخش بے‌قراران است...

صبحتان نورانے...
نَفَس‌هایتان خدایے...
لحظاتتان سرشار از کامیابے...