مروری بر شعرهای بچگی

مروری بر شعرهای بچگی:

دستمال من زیر درخت آلبالو گم شده،
سواد داری؟( خو چه ربطی داشت؟)
نوچ نوچ

بی سوادی؟
نوچ نوچ
پس تو خر من هستی !!!!!
این یکیش خیلی خارجیه:
آن مان نباران
دو دو اسکاچی
آنی مانی کلاچی!!!
(یعنی چی آخه! لامصب توهیچ دیکشنری نبود؟!!)

ده بیست سه پونزده
هزار و شصت و شونزده
هرکی میگه شونزده نیست!
خاله پیرزن خونه نیس

جون من برید تو نخ ادامه ش!!!
خاله پیرزن خونه نیست!
آخه رفته انگلیس!
تا بخره خودنویس!
خودنویسش گرونه
دونه ای یه قرونه!!!(اون موقع واحد پول انگلیس قرون بوده!)
این یکی که دیگه اینقدر تاثیر گذار بوده که الانم میگیمش!!
اتل متل توتوله!
گاو حسن چه جوره!
نه شیر داره نه شیردون
شیرشو بردن هندستون
یک زن کردی بستون! (و اینگونه بود که از هند به کردستان سفر کردیم!)
حسن یک، حسن دو، حسن سه...حسن ده
حسن دنده به دنده!
حسن بشقاب پرنده!
حسن چرا نمیخنده! (و بعد در کمال تعجب و ناباوری!!!)
حسن میشینه میخنده!
حسن نوکر بنده!

و به این ترتیب ما اسکول وار بزرگ شدیم!!!