دست من را بگیر که باغِ نگاهِ تو چندان شکوفه ریخت ، که هوش

دست من را بگیر که باغِ نگاهِ تو چندان شکوفه ریخت ، که هوش از سرم ربود. من جاودانم ، که پرستویِ بوسه‌ات بر روی من دری ز بهشتِ خدا گشود.