دلم گرفته بهانه سلام شاه نجف

دلم گرفته بهانه، سلام شاه نجف

که قتل گاه دلم گشته بارگاه نجف



تمام صحن علی بوی فاطمه دارد

شمیم سیب میاید میان راه نجف



صفای هر سحرش گریه بر غم زهراست

قسم به کوفه و خونابه‌های چاه نجف



قرار ما همه باب الرضا، همان جایی

که سوی شاه خراسان بُوَد، نگاه نجف



قسم به نم نم اشکم پس از نماز صبح

چه قدر بوی حسین می‌دهد پگاه نجف