کلبه ام ویران است

کلبه ام ویران است
آشیانه ای متروک
خالی از مترسک ها
بی روح و مترود!
کلبه ی ویرانم
سرشار از تهی هاست
پراز حس عجیب
قفس هایی مرطوب!
کلبه ام ویران است
و به دست خودی ویران!
خشت به خشتش
چوب به چوبش
پر از ترس و واهمه است
پاره ای امید نور این کلبه
در کمرکش جنگلی مسکوت!
کلبه ام ویران است
پر از ققنوس هایی مرده
پربه خاکستر کشیده....
ترسیده...سرخورده..!
من در انتظار ققنوسم...
پر نمی گیرد این ققنوس!
کلبه ام ویران است
محتاج نوازشی از نور!