ما آدما مانند یه دفتر میمونه برگ اولش رو خوش خط می‌نویسی

ما آدما مانند یه دفتر میمونه برگ اولش رو خوش خط می‌نویسی و دوست داری به آخرش برسی! وسطاش خسته میشی بد خط می نویسی و همش برگه ها رو حروم می کنی اما آخرش که میرسه! جا کم میاری حسرت می‌خوری که چرا برگه هاشو حروم کردی…