عمر ست در فراق تو با اشک سر م کنیم

عمــــرے ست در فــراق تـــو با اشک سر مـــے کنیم
گریہ اگـــر کـــم است بـــگو بیشتر کنیــم
جـــا مانـــده ایم، حوصـــله ے شرح قصہ نیست
تربت بــیاورید کہ خاکـــی بہ سر کنیم