اهل بیتع در اشعار محمد بن ادریس شافعی امام شافعی

۱۳_اهل بیت(ع) در اشعار محمد بن ادریس شافعی (امام شافعی)


چون در مجلسی از علی و دو فرزندش و همسر پاکش یاد شد، یکی چهره در هم می کشد و می گوید: سخن از آنان درست نیست، این را رها کنید، زیرا این سخن رافضیان است،

آنگاه امام شافعی می سراید:

بَرِئتُ إلَی المُهیمِنِ مِن أُناسٍ       یَرَونَ الرَّفضَ حُبَّ الفاطِمیّه

إذا ذکروا عَلیّا أو بَنیه          أفاضوا بالرّوایات الوقیّه

عَلی آل الرّسُول صلاة رَبی    وَ لَعنتُه لتلکَ الجَاهلیّه  

ترجمه:

-من از دست مردمی که حب فرزندان فاطمه را کفر می دانند به خدا پناه می برم

- چون کسانی که از علی یا فرزندان او یاد کنند، سخنانی می گویند تا پرده و پوشش یاد آنان باشد

- رحمت پروردگار بر خاندان رسول و لعنت خدا بر آن جاهلان باد.

 



#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت
دیدگاه ها (۱)

۱۴_اهل بیت(ع) در اشعار محمد بن ادریس شافعی (امام شافعی) و سا...

۱۵_اهل بیت(ع) در اشعار محمد بن ادریس شافعی (امام شافعی) در ج...

اهل بیت(ع) در اشعار محمد بن ادریس شافعی (امام شافعی)_۱۲ایشان...

اهل بیت(ع) در اشعار محمد بن ادریس شافعی (امام شافعی)_۱۱ أنا ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط