زﻧﯽ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﯿﻄﺎن ﻧﻔﺲ ﺧﻮد ﻫﺰاران ﺑﺎر ﺟﻨﮕﯿﺪ
زﻧﯽ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﯿﻄﺎن ﻧﻔﺲ ﺧﻮد ﻫﺰاران ﺑﺎر ﺟﻨﮕﯿﺪﻩ و ﭼﻮن ﻓﺎﺗﺢ ﺷﺪﻩ آﺧﺮ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﺎﻣﯽ ﺑﺪ ﮐﺎران ﺗﻤﺴﺨﺮ وار ﺧﻨﺪﯾﺪﻩ * زﻧﯽ آواز ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ زﻧﯽ ﺧﺎﻣﻮش ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ زﻧﯽ ﺣﺘﯽ ﺷﺒﺎﻧﮕﺎﻫﺎن ﻣﯿﺎن ﮐﻮﭼﻪ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ * زﻧﯽ در ﮐﺎر ﭼﻮن ﻣﺮد اﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺘﺶ ﺗﺎول درد اﺳﺖ ز ﺑﺲ ﮐﻪ رﻧﺞ و ﻏﻢ دارد ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﺷﺪﻩ دﯾﮕﺮ ﺟﻨﯿﻨﯽ در ﺷﮑﻢ دارد * زﻧﯽ در ﺑﺴﺘﺮ ﻣﺮگ اﺳﺖ زﻧﯽ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻣﺮگ اﺳﺖ ﺳﺮاﻏﺶ را ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ﻧﻤﯽ داﻧﻢ؟ ﺷﺒﯽ در ﺑﺴﺘﺮی ﮐﻮﭼﮏ زﻧﯽ آﻫﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﻣﯿﺮد * زﻧﯽ ﻫﻢ اﻧﺘﻘﺎﻣﺶ را ز ﻣﺮدی ﻫﺮزﻩ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ... زﻧﯽ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ ﻣﻦ
- ۵۶۵
- ۰۲ شهریور ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط