بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
حقیقت دین :
اسلام، که همان تسلیم به حق است، یک دین جهانی و تمام است و نیاز به فرقه و فرقه گرایی ندارد. قرآن بر فرقه گرایی مهر باطل زده است و صریحاً می فرماید؛ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ- در دین فرقه فرقه نشوید!(سوره شوری بخشی از آیه 13)
یک دین جهانی، وحدت جهانی را پاس می دارد. چون راه بزرگی است که برای همه جا دارد. و دقیقاً از این روست که - لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ -(سوره توبه بخشی از آیه 33)محقق می شود. زیرا راه بزرگ دارای چنان ظرفیتی است که همه را به نیکی در خود می پذیرد و وحدت می بخشد. به یگانگی نائل و از رنج چندگانگی رهایی می بخشد. تسلیم به حق، همان راه بزرگ است که منطبق بر فطرت همه جهانیان است. چه همه فطرتاً، حق را می ستایند و راستی و درستی را ارج می نهند. و قلباً می دانند که وحدت و یگانگی، به معنای رشد و تعالی، و پراکندگی و چند پارگی، به معنای فرو رفتن در رنج و تاریکی بیشتر است. و جهان آخرالامر به سوی چنین وحدت زیبا و لطیف و نجات بخشی، سیر خواهد نمود. وحدتی که بر اساس زور و سلطه نیست، بر اساس عشق و خردمندی و آزادگی است. وحدتی که به معنای حذف دیگران نیست، به معنای پذیرش دیگران است. و این یعنی حقیقت، آغوشش را برای همگان باز کرده است. در چنین کیفیتی است که به قول قرآن، زمین به نور پروردگارش، روشن شده، به اشراق خواهد رسید! وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا - زیرا نور پروردگار، یک نور جهانی و همه گیر است و تمام عالَم را شامل محبت خویش می کند.(سوره زمز بخشی از آیه 69)
انسانهای به اشراق رسیده، برخوردار از چنین نوری اند و از همین روست که وجودشان در صلح کل است. پس دوست بداریم و دوست داشتن را تعلیم دهیم که این دوست داشتن، دوست را داشتن است. زندگی را پاس داشتن است. چه حیات طیبه جز با دوست داشتن و مهرورزی به مخلوقات خداوند، محقق نمی شود. و به قول امام جعفر صادق(ع): هَلِ الدِّینُ اِلّا الحُبّ؟!- آیا دین جز محبت و مهرورزی است؟!(الخصال - 21/74 )
حقیقت دین :
اسلام، که همان تسلیم به حق است، یک دین جهانی و تمام است و نیاز به فرقه و فرقه گرایی ندارد. قرآن بر فرقه گرایی مهر باطل زده است و صریحاً می فرماید؛ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ- در دین فرقه فرقه نشوید!(سوره شوری بخشی از آیه 13)
یک دین جهانی، وحدت جهانی را پاس می دارد. چون راه بزرگی است که برای همه جا دارد. و دقیقاً از این روست که - لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ -(سوره توبه بخشی از آیه 33)محقق می شود. زیرا راه بزرگ دارای چنان ظرفیتی است که همه را به نیکی در خود می پذیرد و وحدت می بخشد. به یگانگی نائل و از رنج چندگانگی رهایی می بخشد. تسلیم به حق، همان راه بزرگ است که منطبق بر فطرت همه جهانیان است. چه همه فطرتاً، حق را می ستایند و راستی و درستی را ارج می نهند. و قلباً می دانند که وحدت و یگانگی، به معنای رشد و تعالی، و پراکندگی و چند پارگی، به معنای فرو رفتن در رنج و تاریکی بیشتر است. و جهان آخرالامر به سوی چنین وحدت زیبا و لطیف و نجات بخشی، سیر خواهد نمود. وحدتی که بر اساس زور و سلطه نیست، بر اساس عشق و خردمندی و آزادگی است. وحدتی که به معنای حذف دیگران نیست، به معنای پذیرش دیگران است. و این یعنی حقیقت، آغوشش را برای همگان باز کرده است. در چنین کیفیتی است که به قول قرآن، زمین به نور پروردگارش، روشن شده، به اشراق خواهد رسید! وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا - زیرا نور پروردگار، یک نور جهانی و همه گیر است و تمام عالَم را شامل محبت خویش می کند.(سوره زمز بخشی از آیه 69)
انسانهای به اشراق رسیده، برخوردار از چنین نوری اند و از همین روست که وجودشان در صلح کل است. پس دوست بداریم و دوست داشتن را تعلیم دهیم که این دوست داشتن، دوست را داشتن است. زندگی را پاس داشتن است. چه حیات طیبه جز با دوست داشتن و مهرورزی به مخلوقات خداوند، محقق نمی شود. و به قول امام جعفر صادق(ع): هَلِ الدِّینُ اِلّا الحُبّ؟!- آیا دین جز محبت و مهرورزی است؟!(الخصال - 21/74 )
- ۲۸۰
- ۲۶ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط