میدونی فهمیدم همه ی ما زندگی بدی داریم و من چطور میتو

می‌دونی فهمیدم همه ی ما زندگی بدی داریم .. و من چطور میتونم ارومت کنم؟ شخصیت من جوریه که با هر دردی کنار میاد انگاری ، اما نابلدتر هر چیزی برای خانواده امم که بتونم تسکین دهنده دردش باشم می‌دونی دلیلش چیه؟ همه توی این خانواده مجبورن قایم بشن و چیزی رو نه نشون بدن نه بیان کنن چون دیر یا زود بر ضدشون ممکنه استفاده بشه.. من چطور میتونم بهت کمک کنم؟ فقط میتونم بگم آدما واقعا حالم بهم زنن و مردها بدتر حالمو بهم می‌زنن مردایی که اطرافمن دیگه نمیشه حتی به پدر خودش ادم اعتماد کنه.. . ( متوجه ام حرفم مرد ستیزیه و همه مثل هم نیستن اما بهتره همه ی آدم ها رو یه جور دید..*)