بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم : آیه عذاب مهلت دادن :
مهلت دادن، یعنی هیچ اتفاق و حادثه ای که موجب هوشیاری و تذكار گردد، اتفاق نمی افتد و اگر اتفاق بیفتد نیز او متذکر نمی گردد؟ مهلت، برای انسان و جامعه عاقل و سالم مفید است تا بازسازی و اصلاح کنند؛ اما فرد یا جامعهی فاسد را به قهقرای بیشتر کشاند.
عذاب تدریجی : وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ - و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، به تدریج ازجایی که نمی دانند به ورطه سقوط و هلاکت می کشانیم تا عاقبت به عذاب دنیا و آخرت دچار شوند.(182)
وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ - و به آنان مهلت می دهیم؛ زیرا از سیطره قدرت ما بیرون رفتنی نیستند یقیناً تدبیر و نقشه من استوار است.(183) (سوره اعراف آیه 182 و 183)
از شدیدترین عذاب های دنیوی که به واسطه تکذیب آیات الهی دامنگیر انسان می شود، عذاب تدریجی می باشد؛ یعنی فرد یا جامعه، در یک سراشیبی به ظاهر غیر محسوس،آرام آرام و گام به گام به سوی هلاکت می روند و البته خود گمان می کنند که به سوی مدنیت و مدرنیته می روند.
تبدیل نعمت به نقمت - رحمت به عذاب ؛ باران، هر چقدر هم که زیاد و شدید ببارد، رحمت الهی است که سرزمینی را از خشکسالی و قطحی نجات می دهد.اما، وقتی سد، سیل بند و مسیل نمی سازند. بستر رودها را لایروبی نمی کنند و پیش بینی ها لازم را برای جلوگیری از خسارات انجام نمی دهند همین نعمت به نقمت و همین رحمت به عذاب مبدل می گردد.(پایان)
قسمت دوم : آیه عذاب مهلت دادن :
مهلت دادن، یعنی هیچ اتفاق و حادثه ای که موجب هوشیاری و تذكار گردد، اتفاق نمی افتد و اگر اتفاق بیفتد نیز او متذکر نمی گردد؟ مهلت، برای انسان و جامعه عاقل و سالم مفید است تا بازسازی و اصلاح کنند؛ اما فرد یا جامعهی فاسد را به قهقرای بیشتر کشاند.
عذاب تدریجی : وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ - و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، به تدریج ازجایی که نمی دانند به ورطه سقوط و هلاکت می کشانیم تا عاقبت به عذاب دنیا و آخرت دچار شوند.(182)
وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ - و به آنان مهلت می دهیم؛ زیرا از سیطره قدرت ما بیرون رفتنی نیستند یقیناً تدبیر و نقشه من استوار است.(183) (سوره اعراف آیه 182 و 183)
از شدیدترین عذاب های دنیوی که به واسطه تکذیب آیات الهی دامنگیر انسان می شود، عذاب تدریجی می باشد؛ یعنی فرد یا جامعه، در یک سراشیبی به ظاهر غیر محسوس،آرام آرام و گام به گام به سوی هلاکت می روند و البته خود گمان می کنند که به سوی مدنیت و مدرنیته می روند.
تبدیل نعمت به نقمت - رحمت به عذاب ؛ باران، هر چقدر هم که زیاد و شدید ببارد، رحمت الهی است که سرزمینی را از خشکسالی و قطحی نجات می دهد.اما، وقتی سد، سیل بند و مسیل نمی سازند. بستر رودها را لایروبی نمی کنند و پیش بینی ها لازم را برای جلوگیری از خسارات انجام نمی دهند همین نعمت به نقمت و همین رحمت به عذاب مبدل می گردد.(پایان)
- ۳۸۰
- ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط