دست مرا بگیر که باغ نگاه تو

دست مرا بگیر که باغ نگاه تو
چندان شکوفه ریخت که هوش از سرم ربود
من جاودانیم که پرستوی بوسه ات
برروی من دری ز بهشت خدا گشود
اما چه میکنی دل را
که در بهشت خواهم غریب بود...