ڪوچ تا چند؟!

ڪوچ تا چند؟!
مڪَر می‌شود از خویش ڪَریخت...؟
بال تنها
غم غــربت به پرستوها داد
اینڪہ مردم نشناسد تــــــــو را
غربت نیسٺ...
غـــربت آن اسٺ ڪہ یاران
ببرندٺ از یاد..!!!

فاضل_نظری
دیدگاه ها (۳)

دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بودتا کجا باز دل غمزده‌ای سوخت...

سخنی چند ...🌹ما زمانی احساس خوبیخواهیم داشت کهخودمان را دوست...

امشب منم و یکی حریف چو منی بر ساخته مجلسی برسم چمنیجام می و ...

.ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯿﺘﺎﻥ،ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﺧﻮﺑﻨﺪ ﯾﺎ ﺑﺪ…ﭼﮕﺎﻟﯽ ﻭﺟﻮﺩﺷ...

با تو، پروانه می‌شوم؛ نه از آن‌ها ڪه به شوقِ نور،بی‌پروا می...

چشم انتظارِ توامجایت اینجا خالی‌ستچون صدفی که نیست در آن دُر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط