خداوندا ؛

خداوندا ؛

گناهانم نموده دورم از دار وصال تو
زنم دست طلب بر دامن لطف و کمال تو

چه بد این مرکب نفسم ، همه حرص و هوا باشد
هزاران وای بر این نفس که اینسان بی حیا باشد

چه بد نفسی که در دام گمان و آرزو افتاد
که جرات کرد و نزد سیدش بی آبرو افتاد

در رحم و امیدت را به دست خویش می کوبم
پناهم ده کجا از شر نفس خویش بگریزم

خدایا بگذر از جرم و گناهان و خطاهایم
رهانم از هلاکتها تو ای آقا و مولایم

تو هستی تکیه گاه من ، امید و آرزوی من
تو ای مقصود و مطلوبم به سوی توست روی من




قسمتی از دعای زیبای صباح