خوش قد و بالا کرشمه! دلربایی تا به این حد؟

خوش قد و بالا کرشمه! دلربایی تا به این حد؟
محشرِ زیبا شدن هایت خدایی تا به این حد؟

رد شدی از روبرویم، رو نگرداندی به سویم
خوش خرام آهویِ من! بی اعتنایی تا به این حد؟

کاش میگفتی چه در عمقِ نگاهت بود از اول
سحر و افسون از شروعِ آشنایی تا به این حد؟

گنجِ نایابی، عیارت بیشتر از درکِ هستی ست
نقره پلک و تن بلور و مو طلایی تا به این حد؟

رنگ می بازد پرِ طاووس در آیینه یِ تو
شاهکارِ آفرینش! خود نمایی تا به این حد؟

ای فدایِ چشمِ مستت، مثلِ مومم رامِ دستت
ماهِ اهرامِ ثلاثه! مومیایی تا به این حد؟

روسری وا کردی و مو را به دستِ باد دادی
بال در بالِ قناری ها رهایی تا به این حد؟

قدرِ یک پیراهن از تو فاصله دارم ولی باز
سوختم از دوری ات، هُرمِ جدایی تا به این حد؟

گفتمت جان و دلِ ناقابلی دارم فدایت
زیرِ لب خندیدی و گفتی "فدایی" تا به این حد؟

صبح شد پروانه ها در بسترم رقصانِ از این شعر
شور و شوقِ اینکه "در خوابم میایی" تا به این حد؟

شعروشراب