بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
به عنوان مثال: اگر یک فرزندی اهل ایمان، تقوا، مطالعه، تحصیل، کار، خانواده و ... بود، و دیگری در این مواضع در نقطه‌ متفاوت بود، یکی در ادب و آداب با والدین منشی داشت و دیگری نداشت و نمی‌شود انتظار داشت که والدین با هر دو یک نوع رفتار را داشته باشند؛ لذا حتی ممکن است که یکی را بیشتر و یکی راکمتر دوست داشته باشند،چه رسد به این که نسبت به آنها رفتار متقابل و متفاوت داشته باشند.
من مواضعی رفتاری و گفتاری خاص خود را در مقابل والدین دارم، برادر یا خواهر بزرگ‌تر یا کوچک‌ترم مواضع دیگری دارند و هر کدام‌مان نیز انتظار رفتار متقابل‌مان متفاوت است. حال آنها چه باید بکنند که احساس تبعیض نشود؟
ج)- درعین حال پدر و مادر در روش‌های تربیتی باید بسیار سعی کنند که تبعیضی که به مثابه‌ بی‌عدالتی یا ظلم به یکی شود نداشته باشند به ویژه در سنین کودکی که فرزند قوه تشخیص و تحلیل ندارد، چرا که عواقب سوء خود را در پی‌دارد و چه بسا نه تنها در نگاه آنها به والدین، بلکه حتی در ساختار شخصیتی آنها نیز تأثیر نامطلوبی بجای ‌گذارد.
بدیهی است هیچ پدر یا مادرِ بدون نقصی وجود ندارد و به همین نسبت فرزندان آنها نیز مجموعه‌ای از رفتار و شخصیت خوب و بد را دارا هستند.
ما چون از یک سو پدر و مادرمان را دوست داریم و از سوی دیگر خود را وابسته به آنها می‌دانیم، انتظار داریم که هر پدری مانند حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام و هر مادری مانند حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام باشد و هیچ خطایی از آنان سر نزند.
اما، فرزندی که چنین به موشکافی و قضاوت در مورد رفتار والدین می‌پردازد، خوب است از یک سو به خودش نیز نگاه کند و از سوی دیگر به آنها نیز توجه کند که مگر همه علامه‌ دهر هستند؟! خُب خیلی‌ها نمی‌دانند و یا بلد نیستند.
از این رو،به جای آن که نگاه کنیم آخرت آنها چگونه خواهد بود و خدایی ناکرده خوشحال باشیم ازاین که معذب خواهند شد، باید درس و عبرت بگیریم برای رفتار خود با فرزندانمان و نسبت به آنان نیز موضع مهر،محبت، عطوفت و احترام داشته باشیم.(پایان)