باﻣﻦ ﺑﮕﻮ....

باﻣﻦ ﺑﮕﻮ....
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻏﺮﯾﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﺖ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﺬﺷﺖ
ﻭﻗﺘﯽ ﺭﻭﺷﻨﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ،
ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﻪ ﺁﻟﻮﺩ ﺍﻧﺪﻭﻩ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ
ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺒﻬﻢ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺍﺕ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﺖ
ﺁﯾﺎ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺠﻮﻡ ﺩﺭﺩ ﻫﺎ ﻭ ﻏﻢ ﻫﺎﯾﺖ
ﻭ ﺩﺭ ﮔﯿﺮ ﻭ ﺩﺍﺭ ﻣﻼﻝ ﺁﻭﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ
ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺯﻻﻝ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﯼ ﺁﺏ ﻫﺎﯼ ﻧﻘﺮﻩ ﺍﯼ
ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ؟
ﻋﺰﯾﺰﻡ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺗﺎ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﭘﻨﺠﻪ ﯼ ﻃﻼﯾﯽ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺑﺴﭙﺎﺭﯼ
ﻭ ﺩﺭ ﺁﺑﯽ ﺑﯿﮑﺮﺍﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺩﺭﺁﯾﯽ
ﺍﯾﻨﮏ
ﺷﮑﻔﺘﻦ ﻭ ﺳﺒﺰ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﻮﺳﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﻮ