ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﻫﻤﺴﻔﺮ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺎﺷﯽ ﻧﻪ ﯾﮏ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ !

ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﻫﻤﺴﻔﺮ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺎﺷﯽ ﻧﻪ ﯾﮏ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ !
ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮﯾﯽ ﻧﯿﻤﻪ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﻣﻦ، ﺍﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮔﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﻫﻢ ﻧﯿﻤﻪ ﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺧﻮﺩﻡ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺧﺰﺍﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﮐﻨﯽ ، ﺑﻬﺎﺭ ﻧﯿﺎﻣﺪ ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻡ ﺭﻧﮓ
ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻗﻠﺒﺖ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ، ﺍﻣﺎ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺩﺭﻭﻧﺖ ﺣﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺍﯼ ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ
ﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺑﺎﺷﯽ ، ﺍﻣﺎ ﺩﻝ ﮐﻨﺪﯼ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ !
ﺑﺪﺟﻮﺭ ﺷﮑﺴﺘﯽ ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ ، ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﻗﻠﺐ ﺑﺎ ﻭﻓﺎﯾﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ، ﺑﺪﺟﻮﺭ
ﮔﺮﻓﺘﯽ ﺣﺎﻟﻢ ﺭﺍ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﯽ ﯾﺎ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﺮﺍﯾﻢ ، ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ، ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﺒﻮﺩﺕ
ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ ، ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﻨﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ ،
ﻋﺸﻘﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﺳﭙﺮﺩﻡ ﻭ ﻗﻠﺒﺖ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ، ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﺁﺗﺶ ﻏﻢ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﺩﺭ
ﺩﻟﻢ ﻧﺸﺪﻩ ﺧﺎﻣﻮﺵ !
ﺑﯿﻨﻤﺎﻥ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ، ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺶ ﺑﺮ ﺁﺏ ﺷﺪ ،
ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﺷﺪ
ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﺷﺪ ﻭ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ ، ﮐﺎﺵ ﻫﯿﭻ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﻫﻤﺴﻔﺮ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺎﺷﯽ ﻧﻪ ﯾﮏ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﺑﯽ ﻭﻓﺎ ، ﻣﻦ ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ
ﻗﻠﺒﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺳﭙﺮﺩﻡ ﺑﯽ ﻫﻮﺍ !
ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ ﻧﺒﻮﺩﯼ ،ﺗﻮ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﻧﺒﻮﺩﯼ ، ﺭﻫﮕﺬﺭﯼ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺳﺮﯼ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﺎ ﺯﺩﯼ
،ﺁﻥ ﺭﺍﺷﮑﺴﺘﯽ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ