با عشق می شود به خدا رسید از همین خیابان با همین خنکای شب

با عشق می شود به خدا رسید از همین خیابان با همین خنکای شبانگاهی که از سمت پاییز می وزد. با عشق می شود گفت سلام، حال کسی را پرسید، به گلهای باغچه آب داد و اصلاً نگران نبود. این عشق از کجا آمده که معجزه می کند. بوی سیب می دهد و عطر گل محمدی. یک جور اعتماد به تمام کائنات. انگار همه عاشقانه ها هم صدا شده اند تا ضربان قلب تو را تنظیم کنند و لرزش دست و دل مرا. با عشق می شود در شب میلاد آسمان، قرص کامل ماه را به فنجان چای مهمان کرد...