این زمین خشک و بی حاصل

این زمین خشک و بی حاصل
یک تکه ابر می خواهد
که از آسمان دلتنگی
تمام بغضهای نبودنت را ببارد....
و رنگین کمانی که دوست داشتنت را به تصویر بکشد...
و نسیمی که قصه‌ی هزار و یک شبِ تنهایی ات را آرام در گوش دنیا زمزمه کند.‌..
شاید دلی بلرزد...
شاید چشمی تر شود...
شاید بذر عشقت در سینه ای بروید!
و یک نفر آمدن تو را با تمام جان آرزو کند ...