هیچکس بعد از رفتن کسی نمُرده،

هیچکس بعد از رفتن کسی نمُرده،
همانگونه که بودنت عادت روزگارم شده بود
به شنیدن صدایت عادت کرده بودم
به صبح و شب بخیر گفتنت،
به شنیدن اسمم از زبان تو،
به دنیایی که زمانی تو را داشت؛
نبودنت هم عادت میشود
همانگونه که به زندگی با تو عادت کرده بودم
به بی تو بودن هم عادت میکنم
عادت میکنم به روزگاری که دیگر صدایت را نخواهم شنید،
چشمانت را نخواهم دید
و دیگر لمس دستانت رویایی بیش نخواهد بود،
شاید زمان ببرد
و شاید یک عمر
برای عادت به بی تو بودن کافی باشد ...

#رضا_کریم_پور
دیدگاه ها (۱)

فوبیای از دست دادن عزیزترین هرکس را می توان از چشمهایش خواند...

گاهی اوقات خسته میشی از قوی بودندلت میخواد یک استعفا نامه بل...

این روز ها هوای زندگی پس است!چنگی بر دل نمیزند...لطفا کمی بی...

عشق زیباستخودمان خواستیم بشود جوجه اردک زشت روزگارمان!خودمان...

رمان زیر نور خاموش سئول... ---پیشانی‌ات هنوز روی سینه‌ام بود...

پارت ۱۳ناروتو با شنیدن صدای در سنگین میله ای از خواب پرید، پ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط