40 روزتا محرم اقای تشنگان حسین ع........................
40 روزتا محرم اقای تشنگان حسین ع........................
لبیک یا حسین ع.............
اقای من کجایی..............
اقا حال علی اصغرت و رقیه ات چه طور است؟
اقا جان بی بی جان حضرت زینب که دلتنگ شما نشده؟
هنوز مانده تا دلتنگی،تا اسارت،تا شهادت..............
اقا اگر میشود نیا لااقل امسال اصغر و رقیه را نیاور.................
درباب : تمثيل ( شبيه خواني ) و تعزيه در عزاي سيدالشهدا عليه السلام سيره و سنت اهلبيت عليهم السلام است
بيشک يادآوري مصيبت اباعبدالله عليه السلام زندهکردن ياد و امر اوست. لذا از ديرباز تاکنون روشهاي مختلفي براي زندهکردن مصائب کربلا و نمايشدادن مصيبت آلالله عليهم السلام انجام ميگرفته است، نظير تعزيه که خود شامل مناقبخواني، رجزخواني، نوحهخواني، بَحرطويلخواني، مقتلخواني، شهادتخواني، هجرانخواني (زبان حال اسراء)، اشقياءخواني و شمرخواني (از زبانِ سران سپاه عمر سعد لعنت الله عليهم اجمعين) است. همچنين مواکب عزا و مراسم تشبيه و تمثيل از برخي از وقايع کربلا، نظير سوزاندن نمادين خيام و زنجيرزدن بر دست و پاهاي حضرت زينالعابدين عليه السلام و اهل حرم سيّدالشهداء عليه السلام ؛ اين تشبيه و تمثيل در سيره ی اهلالبيت عليهم السلام نيز بوده است، به عنوان نمونه:
«کميت شاعر بر امام صادق عليه السلام وارد شد و براي آنحضرت اشعار و مرثيه ميخواند و آنجناب گريه شديدي مينمود، همچنين زنها و اهلحرم در پشت پرده گريه مينمودند و نال? آنها بلند بود. ناگاه کنيزي از پشت پرده بيرون آمد و کودکي در دامن امام صادق عليه السلام گذاشت، گريه حضرت بينهايت شديد شد و صداي آنحضرت و زنان از پشت پرده به گريه بلند شد» .
بيترديد آوردن کودک، تمثيلي و حکايتي از داغ جانسوز حضرت علي اصغر عليه السلام و يا اطفال ديگر حرم سيّدالشهداء عليه السلام بوده است و بيشک اين نمادها و تمثيلهاست که بر سوزِگريه و شدّتِ حُزن و عزاداري ميافزايد. همانگونه که بعد از گذاردن کودک در آغوش امام صادق عليه السلام بر گريه حضرت افزوده ميشود.
لبیک یا حسین ع.............
اقای من کجایی..............
اقا حال علی اصغرت و رقیه ات چه طور است؟
اقا جان بی بی جان حضرت زینب که دلتنگ شما نشده؟
هنوز مانده تا دلتنگی،تا اسارت،تا شهادت..............
اقا اگر میشود نیا لااقل امسال اصغر و رقیه را نیاور.................
درباب : تمثيل ( شبيه خواني ) و تعزيه در عزاي سيدالشهدا عليه السلام سيره و سنت اهلبيت عليهم السلام است
بيشک يادآوري مصيبت اباعبدالله عليه السلام زندهکردن ياد و امر اوست. لذا از ديرباز تاکنون روشهاي مختلفي براي زندهکردن مصائب کربلا و نمايشدادن مصيبت آلالله عليهم السلام انجام ميگرفته است، نظير تعزيه که خود شامل مناقبخواني، رجزخواني، نوحهخواني، بَحرطويلخواني، مقتلخواني، شهادتخواني، هجرانخواني (زبان حال اسراء)، اشقياءخواني و شمرخواني (از زبانِ سران سپاه عمر سعد لعنت الله عليهم اجمعين) است. همچنين مواکب عزا و مراسم تشبيه و تمثيل از برخي از وقايع کربلا، نظير سوزاندن نمادين خيام و زنجيرزدن بر دست و پاهاي حضرت زينالعابدين عليه السلام و اهل حرم سيّدالشهداء عليه السلام ؛ اين تشبيه و تمثيل در سيره ی اهلالبيت عليهم السلام نيز بوده است، به عنوان نمونه:
«کميت شاعر بر امام صادق عليه السلام وارد شد و براي آنحضرت اشعار و مرثيه ميخواند و آنجناب گريه شديدي مينمود، همچنين زنها و اهلحرم در پشت پرده گريه مينمودند و نال? آنها بلند بود. ناگاه کنيزي از پشت پرده بيرون آمد و کودکي در دامن امام صادق عليه السلام گذاشت، گريه حضرت بينهايت شديد شد و صداي آنحضرت و زنان از پشت پرده به گريه بلند شد» .
بيترديد آوردن کودک، تمثيلي و حکايتي از داغ جانسوز حضرت علي اصغر عليه السلام و يا اطفال ديگر حرم سيّدالشهداء عليه السلام بوده است و بيشک اين نمادها و تمثيلهاست که بر سوزِگريه و شدّتِ حُزن و عزاداري ميافزايد. همانگونه که بعد از گذاردن کودک در آغوش امام صادق عليه السلام بر گريه حضرت افزوده ميشود.
- ۲.۴k
- ۲۵ شهریور ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط