.

.
تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتم
روبروی چشم خود چشمی غزلخوان داشتم

حال اگر چه هیچ نذری عهده دار وصل نیست
یک زمان پیشامدی بودم که امکان داشتم …

ماجراهایی که با من زیر باران داشتی
شعر اگر می شد قریب پنج دیوان داشتم !

بعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بود
من چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟

ساده از «من بی تو می میرم» گذشتی، خوب من !
من به این یک جمله ی خود سخت ایمان داشتم …

لحظه ی تشییع من از دور بویت می رسید
تا دو ساعت بعد دفنم، همچنان جان داشتم …






کاظم_بهمنی