ﺑﻴﻤﺎﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﭘﻮﺳﺘﯽ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭﯼ ﻫﺎﯼ ﭘﻮﺳﺘﯽ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﺮ
ﺍﺳﺘﺨﺮ: ﺁﺏ ﺗﺤﺖ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻫﺎﻱ ﺟﺪﻱ ﺍﺳﺖ
ﺁﺏ ﺍﺳﺘﺨﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﮏ ﺗﺤﺖ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺮﺗﺐ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭ ﻓﻴﻠﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻏﻠﻈﺖ ﻣﻮﺍﺩﻱ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺎﻫﺶ ﺍﺛﺮ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﮐﻠﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺁﺏ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﭼﺸﻢ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺨﺎﻁ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺤﺮﻳﮏ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ PH ﺁﺏ ﺑﻴﻦ 6.9 ﺗﺎ 8.2 ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺁﻧﺎﻟﻴﺰﻫﺎﻱ ﺑﺎﮐﺘﺮﻱ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻣﺮﺗﺒﻲ ﺩﺭﺑﺎﺭﮤ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﻋﺪﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻠﻴﻔﺮﻭﻡ ﻣﺪﻓﻮﻋﻲ، ﺫﺭﺍﺕ ﭘﺎﺗﻮﮊﻥ، ﻭ ﺍﺳﺘﺎﻓﻴﻠﻮﮐﻮﮐﻮﺱ ﺍﻭﺭﺋﻮﺱ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺁﺏ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ. ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﺨﺮﻫﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ، ﺯﻫﮑﺸﻲ ﻭ ﺗﻤﻴﺰ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ، ﺧﻄﺮ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﺷﺪﻳﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻨﺎﻧﮋﻳﺖ ﻳﺎ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﺭﻭﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺳﻬﺎﻝ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺻﻔﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺕ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺳﺘﺨﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺒﺮﺍ ﻭ ﺑﻲ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻨﻠﻲ ﮐﻪ ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﻲ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﮐﻮﺳﻴﺴﺘﻢ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﻧﺪﮐﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﻫﺪ. ﺷﺎﻳﻊ ﺗﺮﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻗﻲ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺥ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ، ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻥ ﭘﻮﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ ﭘﻮﺳﺖ، ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻲ ﻫﻴﺪﺭﻭﻟﻴﭙﻴﺪﻳﮏ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺎﮐﺘﺮﻱ ﻫﺎ ﻭ ﻗﺎﺭﭺ ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺷﻨﺎﮔﺮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﭘﻴﺪﻣﻲ ﻫﺎﻱ ﻋﻔﻮﻧﻲ ﻗﺎﺭﭼﻲ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﮕﻠﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭘﻼﮎ ﻫﺎﻱ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻴﻦ ﭘﻨﺠﻪ ﻫﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ.
ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎ، ﮐﺎﻓﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺵ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺧﺸﮏ ﮐﻨﻴﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ، ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﻣﺒﺘﻼ، ﭘﻤﺎﺩ ﺿﺪ ﻗﺎﺭﭺ ﺑﻤﺎﻟﻴﺪ، ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺗﺎ ﺣﺪ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. "ﮔﺮﺍﻧﻮﻟﻮﻡ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺷﻨﺎ" ﻳﮑﻲ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﺩﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﻣﻴﮑﺮﻭ ﺑﺎﮐﺘﺮﻱ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ.
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺭﺿﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭘﻼﮎ ﻫﺎﻱ ﺯﮔﻴﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ، ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻭﺍﻗﻌﺂً ﺍﺳﺘﺜﻨﺎ، ﺑﺮﺧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺣﺴﺎﺱ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﮔﺰﻣﺎﻱ ﺗﻤﺎﺳﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺮﻭﺯ ﺧﺎﺭﺵ، ﮐﺎﻓﻲ ﺍﺳﺖ ﻣﻮﺿﻊ ﻣﺒﺘﻼ ﺭﺍ ﮐﻤﻲ ﻣﺮﻃﻮﺏ ﮐﻨﻴﺪ. ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻧﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ!
ﺷﮑﺎﺭ ﭘﺎﭘﻴﻮﻡ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺁﺏ ﺍﺳﺘﺨﺮ، ﻣﺤﻞ ﺍﻣﻨﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻴﮑﺮﻭﺏ ﻫﺎﺳﺖ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﻼﮊﻫﺎ ﻭ ﺣﻮﺿﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﺑﻮﺩ. ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻴﮑﺮﻭﺏ ﻫﺎﻱ ﻗﻮﻱ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺷﺪ ﻣﻲ ﮐﻨﻨﺪ، ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻭﻳﺮﻭﺱ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﭘﻴﻮﻡ ﮐﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺮﻭﺯ ﺯﮔﻴﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ ﭘﻮﺳﺖ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﺯﮔﻴﻞ ﻫﺎﻱ ﮐﻒ ﭘﺎ ﻭ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻪ ﺣﻮﺿﭽﻪ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﻣﻮﺍﺭﺩ، ﺯﮔﻴﻞ ﻫﺎ ﺭﻭﻱ ﺩﺳﺖ ﻫﺎ ﻳﺎ ﮐﻒ ﭘﺎﻫﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ، ﺧﻮﺩﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻏﻠﺐ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺮﻣﺎ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﺪﮎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ. ﻭﺍﻧﮕﻬﻲ، ﺷﻨﺎﮔﺮﺍﻥ ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻻ، ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﻳﮏ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺭﻭﺑﻪ ﺭﻭ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﻴﻨﮏ ﻣﻲ ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﻗﺒﻞ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺩﻭﺵ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ، ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺩﻭﺵ ﺑﮕﺬﺭﻳﺪ، ﭘﺎﻫﺎﻱ ﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺸﻮﻳﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﺧﺸﮏ ﮐﻨﻴﺪ!
ﺍﺳﺘﺨﺮ: ﺁﺏ ﺗﺤﺖ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻫﺎﻱ ﺟﺪﻱ ﺍﺳﺖ
ﺁﺏ ﺍﺳﺘﺨﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﮏ ﺗﺤﺖ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺮﺗﺐ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭ ﻓﻴﻠﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻏﻠﻈﺖ ﻣﻮﺍﺩﻱ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﮐﺎﻫﺶ ﺍﺛﺮ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﮐﻠﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺁﺏ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﭼﺸﻢ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺨﺎﻁ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺤﺮﻳﮏ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ PH ﺁﺏ ﺑﻴﻦ 6.9 ﺗﺎ 8.2 ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺁﻧﺎﻟﻴﺰﻫﺎﻱ ﺑﺎﮐﺘﺮﻱ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻣﺮﺗﺒﻲ ﺩﺭﺑﺎﺭﮤ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﻋﺪﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻠﻴﻔﺮﻭﻡ ﻣﺪﻓﻮﻋﻲ، ﺫﺭﺍﺕ ﭘﺎﺗﻮﮊﻥ، ﻭ ﺍﺳﺘﺎﻓﻴﻠﻮﮐﻮﮐﻮﺱ ﺍﻭﺭﺋﻮﺱ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺁﺏ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ. ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﺨﺮﻫﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ، ﺯﻫﮑﺸﻲ ﻭ ﺗﻤﻴﺰ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﻼﺻﻪ، ﺧﻄﺮ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﺷﺪﻳﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻨﺎﻧﮋﻳﺖ ﻳﺎ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﺭﻭﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺳﻬﺎﻝ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﺻﻔﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺕ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺳﺘﺨﺮﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺒﺮﺍ ﻭ ﺑﻲ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺩﺍﻧﺴﺖ. ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻨﻠﻲ ﮐﻪ ﺿﺪ ﻋﻔﻮﻧﻲ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﮐﻮﺳﻴﺴﺘﻢ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﻧﺪﮐﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﻫﺪ. ﺷﺎﻳﻊ ﺗﺮﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻗﻲ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺥ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ، ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻥ ﭘﻮﺳﺖ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ ﭘﻮﺳﺖ، ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻲ ﻫﻴﺪﺭﻭﻟﻴﭙﻴﺪﻳﮏ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺎﮐﺘﺮﻱ ﻫﺎ ﻭ ﻗﺎﺭﭺ ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺷﻨﺎﮔﺮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﭘﻴﺪﻣﻲ ﻫﺎﻱ ﻋﻔﻮﻧﻲ ﻗﺎﺭﭼﻲ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﮕﻠﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭘﻼﮎ ﻫﺎﻱ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻴﻦ ﭘﻨﺠﻪ ﻫﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ.
ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎ، ﮐﺎﻓﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺵ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺧﺸﮏ ﮐﻨﻴﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻴﺪ، ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﻣﺒﺘﻼ، ﭘﻤﺎﺩ ﺿﺪ ﻗﺎﺭﭺ ﺑﻤﺎﻟﻴﺪ، ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺗﺎ ﺣﺪ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. "ﮔﺮﺍﻧﻮﻟﻮﻡ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺷﻨﺎ" ﻳﮑﻲ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﺩﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﻣﻴﮑﺮﻭ ﺑﺎﮐﺘﺮﻱ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ.
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺭﺿﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭘﻼﮎ ﻫﺎﻱ ﺯﮔﻴﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ، ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻭﺍﻗﻌﺂً ﺍﺳﺘﺜﻨﺎ، ﺑﺮﺧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺣﺴﺎﺱ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﮔﺰﻣﺎﻱ ﺗﻤﺎﺳﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺮﻭﺯ ﺧﺎﺭﺵ، ﮐﺎﻓﻲ ﺍﺳﺖ ﻣﻮﺿﻊ ﻣﺒﺘﻼ ﺭﺍ ﮐﻤﻲ ﻣﺮﻃﻮﺏ ﮐﻨﻴﺪ. ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻧﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ!
ﺷﮑﺎﺭ ﭘﺎﭘﻴﻮﻡ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺁﺏ ﺍﺳﺘﺨﺮ، ﻣﺤﻞ ﺍﻣﻨﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻴﮑﺮﻭﺏ ﻫﺎﺳﺖ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﻼﮊﻫﺎ ﻭ ﺣﻮﺿﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﺑﻮﺩ. ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻴﮑﺮﻭﺏ ﻫﺎﻱ ﻗﻮﻱ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺷﺪ ﻣﻲ ﮐﻨﻨﺪ، ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻭﻳﺮﻭﺱ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﭘﻴﻮﻡ ﮐﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺮﻭﺯ ﺯﮔﻴﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ ﭘﻮﺳﺖ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﺯﮔﻴﻞ ﻫﺎﻱ ﮐﻒ ﭘﺎ ﻭ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻪ ﺣﻮﺿﭽﻪ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﻣﻮﺍﺭﺩ، ﺯﮔﻴﻞ ﻫﺎ ﺭﻭﻱ ﺩﺳﺖ ﻫﺎ ﻳﺎ ﮐﻒ ﭘﺎﻫﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ، ﺧﻮﺩﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻏﻠﺐ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺮﻣﺎ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﺪﮎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺑﺘﺮﺳﻴﺪ. ﻭﺍﻧﮕﻬﻲ، ﺷﻨﺎﮔﺮﺍﻥ ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻻ، ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﻳﮏ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺭﻭﺑﻪ ﺭﻭ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﻴﻨﮏ ﻣﻲ ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﻗﺒﻞ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺩﻭﺵ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ، ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺩﻭﺵ ﺑﮕﺬﺭﻳﺪ، ﭘﺎﻫﺎﻱ ﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺸﻮﻳﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﺧﺸﮏ ﮐﻨﻴﺪ!
- ۲.۰k
- ۲۰ دی ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط