. کاش تا دل میگرفت و میشکست

. کاش تا دل میگرفت و میشکست
دوست می آمد کنارش می نشست
کاش می شد روی هر رنگین کمان
می نوشتم مهربان بامن بمان
کاش می شد قلب ها آباد بود
کینه و غم ها بدست باد بود
کاش می شد دل فراموشی نداشت
نم نم باران هم آغوشی نداشت
کاش می شد کاش های زندگی
کاش می شد در پشت قاب بندگی
کاش می شد کاش مهمان شود
در میان غصه ها پنهان شوند
کاش می شد آسمان غمگین نبود
رد پای کینه ها رنگین نبود
@بیاید آیین مهرورزی را پیشه کنیم