نه کم آورده ام...

نه کم آورده ام...
نه بریده ام...
خسته هم نیستــم...
فقط میدانے؟
گاهے به پشت سرم که نگاه میڪــــنم بی تکـیه گاهے اذیتم میکـند...
سخت است!
همین ڪـه دور میشوے...
همین که کم پیدا میشوے...
دلـم میلرزد...
دلـت را که ندارم...
دستهایت راهم...
حمایتت...
مهربانیت...
"من"عشـــقت راهم ندارم ...
میترسم ازهرباررفـــتنت...
از اینکه جایے،کســـے
و این عذاب که دلت با دیگری
بگذریم..
این ها کابوس های نیمه تمام من هستند
هی تکرار و تکرار
واقعا میدانی؟
نه حتی نمیدانی
و همین ذره ذره مرا میکشد
خسته نیستم
نه!
اماشب که میشود ازبین همه انهایی که هستند
جای خالی تو تنها همدم من است..