ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮﺍﯼ " ﻣﺎﻧﺪﻥ " ﺩﻟﯿﻞ ﻫﺴﺖ ... ﻭﺑﺮﺍﯼ "ﺭﻓﺘﻦ" ﺑﻬﺎﻧﻪ.

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮﺍﯼ " ﻣﺎﻧﺪﻥ " ﺩﻟﯿﻞ ﻫﺴﺖ ... ﻭﺑﺮﺍﯼ "ﺭﻓﺘﻦ" ﺑﻬﺎﻧﻪ.
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮﺍﯼ " ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ " ﻧﯿﺎﺯ ﻫﺴﺖ .... ﻭ ﺑﺮﺍﯼ " ﺭﺩ
ﮐﺮﺩﻥ " ،ﻣﺼﻠﺤﺖ .
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮﺍﯼ "ﺩﺍﺷﺘﻦ " ﻓﻀﺎ ﻫﺴﺖ ..... ﻭﺑﺮﺍﯼ "ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ "
ﺗﻘﺼﯿﺮ.
ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﺑﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﮐﻮﭘﻪ ﺍﯾﻦ ﻗﻄﺎﺭ ﺷﻮﯼ،
ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻭ ﺩﺳﺖِ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻭ ﻋﺸﻖ ِ ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ،
ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ .....
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ ..
ﺍﮔﺮ ﻧﻪ، ﺟﻬﺎﻥ ﭘﺮﺍﺳﺖ ﺍﺯ " ﺑﻬﺎﻧﻪ" ﻭ " ﻣﺼﻠﺤﺖ" ﻭ "" ﺗﻘﺼﯿﺮ" ﺑﯽ
ﺻﺎﺣﺐ !