این یتیمان...

این یتیمان...


این یتیمان که ز اطعام علی سیر شدند
کربلا گوشه گودال همه شیر شدند

دستشان ظرف پر از شیر ولی فردایی
در پی قتل حسین دست به شمشیر شدند

بارها پشت علی گرچه نمازی خواندند
کربلا آل علی کافر و تکفیر شدند

این جماعت که علی خورد و خوراکش میداد
از چه بر غارت خلخال سرازیر شدند

نمک سفره حیدر همه خوردند ولی
بهر اولاد علی در پی تزویر شدند

شمر از پشت جدا کرد به سختی سر را
همه خرسند و مشغول به تکبیر شدند

کاروان اسرا کوفه که آمد چه کشید
این زن و بچه ارباب همه پیر شدند

اف بر این کوفه واین مردم نامرد و لعین
مردمانی که به نیرنگ چو تفسیر شدند

سر بریدند و به ناموس علی خندیدند
آخرش با زر و درهم همه تقدیر شدند