دنـیا مســـافرخــونه ایسـت که دیواراش توخالیه

دنـیا مســـافرخــونه ایسـت که دیواراش توخالیه
تکیه گاهِ هیچ کسی نیست، یک تصویرِ پوشالیه
اما همین دنیایِ پوچ، می تونه که بهشت باشه
بــرای هنـــگام دِرو، مـزرعِ خـــوبِ کشـــت بـاشه
حـــالا که مســـافـریم، حــــالا که بایــــد بـــریم