آرام جانم میشوی ، پشت وپناهم میشوی؟

آرام جانم میشوی ، پشت وپناهم میشوی؟
من خسته ازبی مهریم ، تومهربانم میشوی؟

درمن نمانده ذره ای ، ازحس خوب عاشقی!
توضامن آزادی از ، رنج و عذابم میشوی؟

قلبم گواهی میدهد؛ هم مهربان هم لایقی!
آیاتوهم رویای من، فکر و خیالم میشوی؟

من سخت بیمارم ولی، محتاج دارو نیستم!
آیا پرستار تب و درد و عذابم میشوی؟

من هرشب از بهررخت، هذیان به لب دارم همی!
آیا تو در بیداریم ، ورد زبانم میشوی؟

تاریکی و ظلمت مرا در دام خود کرده اسیر!
آیا چراغ روشن ، شبهای تارم میشوی؟