در زندگی یک چیز را خوب فهمیدم و در برابرش سخت درد کشیدم..

در زندگی یک چیز را خوب فهمیدم و در برابرش سخت درد کشیدم...
اگر کسی را دوست داشته باشی تا زمانی که ساده رفتار کنی و جلوی قلبت را بگیری همه چیز عالیست اما زمانی که بفهمد در قلبت چه میگذرد آن وقت است که دیگر نمیماند با یک فکر که او در حدم نیست رهایت میکند...
کاش میتوانستیم جلوی قلبمان را بگیریم و به همان سادگی قناعت میکردیم تا از دست ندهیم
تا فراموش نشویم و از یادها محو نشویم
نمیدانم چرا گاهی آنچه میخواهیم برعکس جواب میدهد!
خوبی می کنیم تا شاد باشد اما وقتی خوبی هایمان از حد بگذرد او به فکر دلیل کارهایت میگردد و وقتی دلیلی موجه پیدا نکرد یا فهمید که ساده نیستی رهایت میکند!...
گاهی واقعا فقط میخواهی خوبی برسانی اما عقل بشری نمیتواند این معادله را حل کند که آیا خوبی هم بدون انتظار میشود؟!!!
گاهی آدم هایی هستند که حتی جانشان را بدون توقع برای آرامش درونشان به سادگی و بدون هیچ توقعی و فقط برای خوشحالی وزندگیش فدا میکنند اما بازهم آخرش رهاشدن!
آری سادگی سخت است بسیار سخت زیرا باید در برابر گرمای آتش احساس سردی کنی تا از دست ندهی...
سادگی با همه ی دردهایش حداقل نگاهی ساده برایت میگذارد...
**@**