جمعه شبیه زن میانسالیست که سالهاست با پریشان حالی کنج خان

جمعه شبیه زن میانسالیست که سالهاست با پریشان حالی کنج خانه نگاهش به در مانده تا شاید آدم توی قاب عکس اتاقش برگردد...
شاید هم کودکیست که دلش را پشت ویترین مغازه اسباب بازی فروشی سر چهارراه پیش عروسک زیبایی که دیده جا گذاشته...
اما من میگویم جمعه بیشتر شکل من است،
منه بی تو...همینقدر سرد...همینقدر تلخ...
نمیدانم چه حکمتیست که چای عصر جمعه ات با هیچ شکری شیرین نمیشود و دلت با وعده ی روزهای پیش رو گرم نمیشود!!!!
جمعه ها بدجور چشم به راهم جانم،
پس کی میایی؟؟
نکند روزهای هفته را گم کرده باشی؟!!
نکند مرا گم کرده باشی؟!!