بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
و اگر بیشتر این غفلت وبی‌ توجهی، سبب نشناختن مُنعم، بی‌ توجهی به نعمات و عدم استفاده بهینه و ضایع کردن نعمات می‌گردد که نتیجه‌اش عذاب است! مانند کسی که به سلامتی، جوانی، عقل، دین، نعمت قرآن مجید و ولایت، فرصت‌ها و امکانات خود توجه نداشته باشد و آنها را ضایع نماید و دچار خسران گردد! چنان که فرمود: وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ -بخاطربياوريد هنگامی را كه پروردگار تان اعلام داشت كه اگر شكر گزاری كنيد نعمت خود را بر شما خواهم افزود و اگر كفران كنيد مجازاتم شديد است!(سوره ابراهیم آیه 7)
عزّت و حکمت : وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ - اینها را خداوند فقط بشارت،و برای اطمینان خاطرشما قرار داده؛وگرنه، نصرت و پیروزی تنها ازجانب خداوند نفوذ غلبه ناپذیرِ حکیم است!(سوره انفال آیه 10)
آری، خداوند سبحان، رحمان و رحیم، مالک و رازق، رئوف و جواد هست و نه تنها دعاها را به اجابت می‌رساند، بلکه بی‌ درخواست و بی‌حساب هم می‌دهد؛ اما باید توجه داشت که او علیم، حکیم و عزیز می‌باشد، یعنی چیزی و از جمله دعاهای بندگان، بر او غلبه نمی‌ یابد و کاری مغایر با علم و حکمتش انجام نمی‌دهد.
گاه اجابت دعای بنده، مغایر با علم و حکمت الهی می باشد - گاه حتی مستلزم ظلم به دیگران می‌باشد - و گاه اجابت دعایی، به ضرر درخواست کننده تمام می‌شود و خودش نمی‌ داند؛ چنان که فرمود: وَیَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَیْرِ ۖ وَکَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا - و انسان بر اثر شتابزدگی بديها را طلب می‏كند، آنگونه كه نيكی‌ ها را می‏طلبد،و انسان همواره عجول است.(سوره اسراء آیه 11)
بنابراین،دعا کننده، باید خودش جوانب درخواستش را بسنجد - دعایش مبتنی بر نیازش باشد و از روی هوا و هوس نباشد - حتی خواهش‌های نفسانی وزیاده‌خواهی‌ هایش نیز برای رشد، بندگی و تقرب بیشترباشد، نه از روی تکبر- دعا، از قلبش برآید و بر زبانش جاری شود - موانع رسیدن اجابت را که از جمله آنها گناهان عمدی میباشد، با استغفار و توبه و نیز عمل صالح، از میان بر دارد - و بالاخره آن که پس از عرض خالصانۀ حاجت و تقاضا برای اجابت، به خدا توکل نماید و یقین داشته باشد که حق تعالی، خیر بنده‌اش را می‌خواهد؛ لذا اگر اجابت ننمود -یا اجابت را به تأخیر انداخت یا آن خواسته را نداد تا بهترش را بدهد، خیر دنیا و آخرت او در همان است.
ادب حضور : رعایت ادب، همه جا لازم و ضروری می‌باشد، حتی در برابر یک کودک؛ چه رسد در محضر حق تعالی و اهل عصمت علیهم السلام! لذا کسی که جاهلانه و متکبرانه به زیارت می‌رود - بی‌ادب سخن می‌گوید - بدیین است و بد گویی می‌نماید-به جای درخواست، دستور می‌دهد - و به جای انتظار لطف و کرم، برخوردی مدعیانه و طلبکارانه دارد؛ زیاد هم انتظار اجابت نداشته باشد؛ مگر آن چیزی به او بدهند تا برود!(پایان)