به نام انسانیت:

به نام انسانیت:

مارادونا مدتی به خاطر افسردگی پس از ترک اعتیاد در بیمارستان بستری بود
وقتی مرخص شد حرف قشنگی زد:

اونجا دیوانه های زیادی بودند،
یکی میگفت من چه گوارا هستم
همه باور می کردند، یکی می گفت من گاندی ام، همه قبول می کردند و...
من گفتم : من مارادونا هستم .
همه خندیدند و گفتند:
هیچکس مارادونا نمیشه!
من خجالت کشیدم که چی به سر خودم آوردم.


در این دنیا غرور دمار از روزگار آدم درمی آورد و دقیقا گرفتار چیزی می شوی که فکر می کنی هرگز به دامش نخواهی افتاد.
مراقب خودتان باشید؛ برگها همیشه موقعی می ریزند که فکر می کنند طلا شده اند