وَ #دَرد

وَ #دَرد
به اُستخوانِمان رِسیده
اَما هَنوز ...
خودِمان را نَباخته ایم
وَ روزِگار را #زِندِگی میکُنیم
وَ هَنوز ...

آنقَدر #میخَندیم
که سَرِمان اَز این هَمه ناخوشی هایی کِه به اِجبار پَذیرُفتیم #دَرد میگیرَد ...!