با چشمان بی فروغ میون راست و دروغ

با چشمان بی فروغ میون راست و دروغ
خودمو گم میکنم توی این شهر شلوغ
پچ پچ آدمکا بس که تو هم می دوه
دیگه فریاد منو سایم هم نمی شنوه

صدای زنجیر، تو گوشم می خونه
تو داری از غافله دور می مونی
سرتو خم کن که درا وا میشن
تا بگی نه، پشت کنکور می مونی
من میخام مثل همه ساده زندگی کنم
چادر موندنم و هرجا خواستم بزنم
تو این دریا نمی خوام نهنگ کوری باشم
پشت این درهای قفل،علی کنکوری باشم