‌ بانو میان گیسوانت موج دریاست

‌ بانو میان گیسوانت موج دریاست
گویا زموج گیسوانت عشق برپاست

لبخند میخواهم ز لبهایت عزیزم بانوی من، حال تو با لبخند زیباست

چشمان تو زیباست چون لَعلِ بَدَخشان
شاید نمی دانی که چشمانت چه گیراست

بـا آن کـلـام نـافـذت دل را ربـودی
محو کلامت گشته ام، بانو چه شیواست

مجنونم و در حسرت دیدار عمریست
این چشم من حیران و گریان تو لیلاست

هر چند تکرارایست این شعر من امشب
اما کنار تو نشستن عین رویاست