بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
و می‌فرماید: وَ لَمْ يَمْنَعْكَ اِنْ اَسَأْتَ مِنَ التَّوْبَةِ، وَ لَمْ يُعاجِلْكَ بِالنِّقْمَةِ -و اگر گناه کردى، از توبه مانعت نشده،و در عقوبتت عجله ننموده است؛ پس این فراز، خود دلیلی بر لطف، رحمت و مهربانی راجع به کسانی می‌باشند که مرتکب گناه شده‌اند!
رحمت و رأفت عمومی او خالقِ علیم، حکیم، قادر و مختار است و لابد دوست دارد که بنده‌ای بیافریند که او را خلق می کند و بی‌تردید مخلوقش را بسیار دوست می‌ دارد و نسبت به او رحمان، رحیم و مهربان می‌باشد.
اگر دقت نماییم، هیچ یک از نعمات مادی و معنوی، صرفاً به مؤمنان نیافته است؛ نه زمین و آسمان‌ها و هر چه در آنهاست، صرفاً دراختیار و مورد استفاده مؤمنان قرار دارد - نه حیات، زندگی و نعمات مادی به مؤمنان اختصاص دارد،و نه پیامبران، وحی کتاب دین شریعت، و امام، فقط برای مؤمنان آمده است، چنان که همه آنها،بر مردمان جاهل،کافر، نادان،گمراه و گناهکار آمده‌اند، تا آنها را تزکیه و آدم کنند، علم و حکمت بیاموزند، با اول و آخر آشنایشان کنند، هدف را معرفی کرده و نقشه راه را بدهند، تا آدمی به رشد و کمال مطلوب، و بالتبع به سعادت ابدی برسد: هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ - و او كسى است كه در ميان جمعيت درس نخوانده، رسولى از خودشان بر انگيخت كه آياتش را بر آنها مى‌خواند و آنها را تزكيه مى‌كند و به آنان كتاب قرآن وحكمت مى‌آموزد هر چند پيش از آن درگمراهى آشكارى بودند!(سوره جمعه آیه 2)
منتهی، مانند چگونگی بهره‌ مندی از هر نوع نعمت و یا لطفی، یک عده از شناخت و ایمان بهره‌مند گردیده و مؤمن و شاکر می‌گردند، یک عده پشت کرده و با عناد و لجاج تمام، کفر می‌ورزند، اگر چه هم چنان شامل رحمت، لطف و مهربانی خداوند منّان قرار دارند.
تفاوت :
اما، یک تفاوت بزرگی وجود دارد؛ و آن استمرار رحمت، لطف، مهربانی، جود،کرم، عفو و مغفرت و سایر افاضات الهی، نسبت به بندگان مؤمنش، در دنیا و آخرت می‌باشد.
برای درک بهتر،می‌توانید به قواعد لطف و مهربانی، در خودتان توجه کنید چرا که هر چه هست، تجلی اوست.
انسان سالم و عاقلی که کافر، مستکبر و ظالم نشده است تا مثل امریکا، انگلیس، اسرائیل و ... بچه‌دزدی و بچه‌کُشی کند؛ همه کودکان را دوست دارد، اما نسبت به فرزند خودش و یا نزدیکانش، نگاه و رفتار دیگری دارد. (ادامه دارد...)