خدا رحمت کنه پاشایی رو ولی این متن بیشتر از یه متن برا پا

خدا رحمت کنه پاشایی رو ولی این متن بیشتر از یه متن برا پاشایی هست و افسوس که واقعیت جامعه فعلی ما هست لطفا تا تهش بخونین
ﺗﺸﮑﺮ ﺍﺯ ﺁﻗﺎﯼ ﺣﻤﯿﺪ ﺑﺮﺝ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﻣﺘﻦ
ﺧﯿﻠﯽ ﻭﺍﻗﻌﯽ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺗﺠﻤﻊ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﺑﺮﺍﯼ
ﻋﺯﺍﺩﺍﺭﯼ ﺍﺕ ﺷﺮﮐﺕ ﮐﺮﺩﻡ. ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺩﻭﺍﻡ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻡ . ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ
ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻟﺨﺮﺍﺵ ﺩﯾﺪﻡﮐﻪ ﻃﺎﻗﺘﻢ ﺗﻤﺎﻡﺷﺪ ...
ﺍﺯ ﺟﻮﮎ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﺟﻪ ﯼ ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ...
ﺍﺯ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻎ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ
ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ ﻣﯿﺰﺩﻧﺪﻭ ﮐﺮﻭ ﮐﺮ ﻣﯿﺨﻨﺪﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺟﻠﺐ ﮐﻨﻨﺪ ...
ﺍﺯ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻫﺎﻥ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥﺻﺎﺣﺐ ﻋﺯﺍ ﺑﻪﻣﺮﺩﻡ ﺩﺳﺖ ﻣﯿﺪﺍﺩﻧﺪ .
ﻃﺎﻗﺘﻢ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﺍﺯ ﭘﺴﺮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻠﻮﻏﯽ
ﺟﺎﯾﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﯽ
ﮐﺜﺎﻓﺘﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺑﯽ ﺩﻓﺎﻉ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﻢﺑﺰﻧﻨﺪ ...
ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺭﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ ﻣﺎ ﻣﻠﺘﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺯﺍﯼ ﯾﮏﺟﻮﺍﻥ ﻫﻢ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﯿﻢ ﺗﻦ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺑﯽﻣﻌﺮﻓﺘﯽ ﺑﺰﻧﯿﻢ ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻫﺎﯼ ﻣﺮﺩﻡﺭﺍ ﮔﺪﺍﯾﯽﮐﻨﯿﻢ ...
ﺭﻓﺘﯽ ﺗﺎ ﻣﺘﻠﮏ ﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺗﺴﻠﯿﺖ ﮔﻔﺘﻦ ﻣﺮﮒ ﺗﻮﺑﺎﺷﺪ !
ﺭﻓﺘﯽ ﺗﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﯾﻢ ﻭ ﮐﺮ ﻭ ﮐﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺳﺮﻃﺎﻧﯽ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﺑﺨﻨﺪﯾﻢ ...
ﺭﻓﺘﯽ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﯼ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎﻣﺎﻥﺑﻪ
ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪﮐﺠﺎﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺘﻤﺎﻥ ﻓﻠﺞ
ﺷﺪﻩ ...
ﻣﺮﺗﻀﯽ ﻣﻠﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻧﻤﺎﻥ ﺁﺏﻣﯿﺮﯾﺰﺩ ﮐﻪﺑﺨﻨﺪﺩ،ﺩﺭ ﺗﺠﻤﻊ ﻋﺯﺍﯼ ﺗﻮ
ﻧﺨﻨﺪﺩ؟ !
ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﻢ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺷﻮﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭبی
ﻣﺒﺎﻻﺕ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﻣﺴﺆﻻﻧﯽ ﮐﻪﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﻔﻤﯿﺪﻡ ﮐﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ !
ﺍﺯ ﻣﺴﺆﻻﻧﯽ ﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﯼ ﺳﺎﺧﺖ ﺩﯾﺴﮑﻮ ﻭ
ﮐﺎﺑﺍﺭﻩ ﻭ ﻓﺎﺣﺸﻪ ﺧﺎﻧﻪﺭﺍ ﻧﻤﯿﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻋﻘﺪﻩ ﯼ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ
ﺟﻨﺴﯽﻣﺜﻞ ﺑﻤﺐ ﻫﺎﯼ ﺩﺳﺘﯽ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﻧﮑﻨﻨﺪ ...
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻋﺯﺍﯼ ﺗﻮ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ .ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﻥﮐﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪﯼ ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺍ ﺑﻐﺾ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻧﺸﻮﻧﺪ ...
ﮐﻪ ﺟﻮﺍﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻣﯿﺪ ﯾﮏ
ﻓﻀﺎﯼ ﺻﻤﯿﻤﯽﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺳﺎﺯ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻐﻞ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺑﻪﺍﻭﺝ
ﺑﯽ ﺩﺭﮐﯽ ﻣﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﮑﻨﻨﺪ .
ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺑﺒﺨﺶ ﮐﻪ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﯾﻀﯽ ﺍﺕ ﺷﺎﯾﻌﻪ
ﺳﺎﺧﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﺮﯾﺾﻧﯿﺴﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻬﺮﺕ
ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺯﺩﯼ
ﺑﺒﺨﺶ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﻣﺮﯾﻀﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺍﺯ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻮﺩﯼ ﭘﺨﺶﮐﺮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﯼ ..
ﺑﺒﺨﺶ ﮐﻪ ﻋﮑﺲ ﻫﺎﯾﺖ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺮﮒ ﭘﺨﺶ ﺷﺪ ...
ﻭ ﺣﺎﻻ ﺑﺒﺨﺶ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺯﺍﯾﺖ ﺟﮏ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﻭ
ﻣﺘﻠﮏ ﺳﺎﺧﺘﯿﻤﻮ ﺑﻪﻧﺎﻣﻮﺱ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺪ
ﮐﺮﺩﯾﻤﻮ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺮﯾﺾ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢﺟﻠﺐ ﮐﺮﺩﯾﻢ ...
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻋﺰﺍﯾﺖ ﺷﻨﯿﺪﻡ ﮐﻪ " ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺎﯾﻌﻪ
ﺑﻮﺩ ﻧﻤﺮﺩﻩ ﻫﻤﻪ ﺩﺳﺖﻭ ﺟﯿﻎ ﻭ ﻫﻮﺭﺍ !"
ﺷﻨﯿﺪﻡ " ﻋﺰﺍﯼ ﻫﺎﯾﺪﻩ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮﺑﺎ ﺷﺎﻡ "
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﺟﯿﻎ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﯼ
ﻣﺮﺗﻀﯽﻣﺮﺗﻀﯽﺭﺍﺷﻨﯿﺪﻣﻮ ﻟﺮﺯﯾﺪﻡ
ﻭﻗﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﻣﺎﺩﺭﺕ ﻭﺍﻗﻌﺍ ﺍﯾﻦ ﺷﯿﻮﻥﻫﺎﺭﺍ ﺳﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺩ .. .
ﻭﺍﯼ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻣﺎ.
ﻭﺍﯼ ...
ﻣﺮﺗﻀﯽ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ...
ﺍﻣﺎ ﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ،ﺍﯾﻦ ﻫﻢ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﺸﺪ..