ﻋﺸﻖ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ

ﻋﺸﻖ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﮔﺮﻫﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺭﺷﺘﻪ ﮐﺎﺭﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﺟﺎﻧﻢ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﮔﻠﻮ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﯿﺎﻣﺪ ﺑﺎﻻ
ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺳﺨﺖ ﮐﻪ ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ ﻓﺸﺎﺭﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﺕ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺁﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﭼﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﻪ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﻢ ﺩﻝ ﻭ ﺟﺎﻧﻢ ﺑﺮﺩﯼ
ﻋﺸﻖ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩ
دیدگاه ها (۱)

زهی در کوی عشقت مسکن دلچه می‌خواهی ازین خون خوردن دلچکیده خو...

چه می خواهی تو از جانم که جز عشقت نمی دانمچنانم کرده ای عاشق...

گل وخار باغبان بودم دو روزی خدمت گل کردمی تا سحر با وی بگفتم...

.

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط