بگذار

بگذار
تنهاییت خاک بخورد
بگذار
خاک بر سر تمام دوستت دارمهایت بنشیند
بگذار
کاسه لبریزت صبرت سربسته بماند
اما بانو
مگذار تشنه ای غبار از اندام تنهاییت بزداید
سیراب که شد
تو می مانی
و حسرت ِ همان تنهایی ِ خاک خورده ..