تقدیم به همه مادران چه آنهایی که
تقدیم به همه مادران , چه آنهایی که
درقیدِ حیاتند و چه آنها یی که به سوی
روضه ی رضوان هجرت کردند . روحشان شاد و یادشان گرامیباد :
*********
((( مادر )))
جلوه ای از حیِِّ داور , مادر است .
دلبر و سالار و سروَر , مادر است .
حاکم و فرمانروایِ قلب ها .
همچو ایزد نا مکرّر , مادر است .
چون زلالِ چشمه یِ آبِ حیات .
صاف و شفّاف و مطهّر , مادر است .
بر فرازِ قلّه هایِ آرزو .
مهر و هم ماهِ منوّر , مادر است .
آنکه دارد , لوحِ تقدیر از خدا .
هم زِ حیدر هم پیمبر , مادر است .
از تبارِ آن عروسانِ چمن .
دلنشین و دلرباتر , مادر است .
آنکه گِردِ شمعِ دل , پروانه وار .
بگذرد از بال و از پر , مادر است .
بی ریا و صادق و سنگِ صبور .
آن وجودِ نازپرور , مادر است .
آنکه در شادیِِّ دلبندانِ خود .
گم شود پاهایش از سر , مادر است .
آنکه خاکِ پا و گَردِ راهِ اوست .
زیور دیهیم و افسر , مادر است .
آنکه از دنیا و دین تا ملکِ عشق .
جمله را کرده مسخّر, مادر است .
آنکه شد , در زیرِ پایِ خسته اش .
جنّت و مینو مقرّر , مادر است .
آنکه از داغ عزیزی , بی اَمان .
تا دَمِ مرگست مضطر , مادر است .
* ای دلا : در هجرتِ هر مادری .
ناله یِ فرزند , مادر مادر است .
* تا ابد , در این نهیبِ حادثه .
همدمِ گل هایِ پرپر , مادر است .
* ای زمین : بنگر که این مهمانِ تو.
لؤلؤ و مرجان و گوهر , مادر است .
کعبه یِ مقصودِ اربابِ سخن .
زینتِ هر کِلک و دفتر , مادر است .
در گلستانِ دلارایِ اِرَم .
خوشتر از یاسِ معطّر, مادر است .
بی گمان شیرازه یِ عشق ای عظیم
از اَزل تا روزِ محشر , مادر است .
++++++++++++++++++++++++++
شاعرو خاکِ پایِ همه مادران= عبدالعظم
عربی ازبندرماهشهرو بندرامام( سربندر)
با عرض معذرت از عزیزی که ای (تصویر زیبا را از پروفایلش انتخاب کردم)
درقیدِ حیاتند و چه آنها یی که به سوی
روضه ی رضوان هجرت کردند . روحشان شاد و یادشان گرامیباد :
*********
((( مادر )))
جلوه ای از حیِِّ داور , مادر است .
دلبر و سالار و سروَر , مادر است .
حاکم و فرمانروایِ قلب ها .
همچو ایزد نا مکرّر , مادر است .
چون زلالِ چشمه یِ آبِ حیات .
صاف و شفّاف و مطهّر , مادر است .
بر فرازِ قلّه هایِ آرزو .
مهر و هم ماهِ منوّر , مادر است .
آنکه دارد , لوحِ تقدیر از خدا .
هم زِ حیدر هم پیمبر , مادر است .
از تبارِ آن عروسانِ چمن .
دلنشین و دلرباتر , مادر است .
آنکه گِردِ شمعِ دل , پروانه وار .
بگذرد از بال و از پر , مادر است .
بی ریا و صادق و سنگِ صبور .
آن وجودِ نازپرور , مادر است .
آنکه در شادیِِّ دلبندانِ خود .
گم شود پاهایش از سر , مادر است .
آنکه خاکِ پا و گَردِ راهِ اوست .
زیور دیهیم و افسر , مادر است .
آنکه از دنیا و دین تا ملکِ عشق .
جمله را کرده مسخّر, مادر است .
آنکه شد , در زیرِ پایِ خسته اش .
جنّت و مینو مقرّر , مادر است .
آنکه از داغ عزیزی , بی اَمان .
تا دَمِ مرگست مضطر , مادر است .
* ای دلا : در هجرتِ هر مادری .
ناله یِ فرزند , مادر مادر است .
* تا ابد , در این نهیبِ حادثه .
همدمِ گل هایِ پرپر , مادر است .
* ای زمین : بنگر که این مهمانِ تو.
لؤلؤ و مرجان و گوهر , مادر است .
کعبه یِ مقصودِ اربابِ سخن .
زینتِ هر کِلک و دفتر , مادر است .
در گلستانِ دلارایِ اِرَم .
خوشتر از یاسِ معطّر, مادر است .
بی گمان شیرازه یِ عشق ای عظیم
از اَزل تا روزِ محشر , مادر است .
++++++++++++++++++++++++++
شاعرو خاکِ پایِ همه مادران= عبدالعظم
عربی ازبندرماهشهرو بندرامام( سربندر)
با عرض معذرت از عزیزی که ای (تصویر زیبا را از پروفایلش انتخاب کردم)
- ۴۶.۶k
- ۱۵ دی ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط