بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
بنابراین، ریشه و علت تمامی سطحی‌ نگری‌ها، ظاهربینی‌ها، و دغدغه‌های دنیوی،همان تعلق،دلبستگی، وابستگی و محبّت به دنیا و متاعش، به عنوان محبوب غایی میباشد. چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: حُبُّ الدُّنيا رَأسُ كُلِّ خَطيئَةٍ‌، و مِفتاحُ كُلِّ سَيِّئَةٍ،وسَبَبُ إحباطِ كُلِّ حَسَنَةٍ- دنيا دوستى‌، ريشه و سرآمد هر خطا، و كليد هر گناه، و سبب بى حاصل شدن هر كار نيكى است.(إرشاد القلوب‌: ص 21)
انسان عاقل و مؤمن نیز همّ و غم دنیوی دارد، چرا که در همین دنیا زندگی می‌کند، باید غرائز مادی‌اش را نیز پاسخ دهد، نیازهایش را مرتفع سازد و با دیگران تعامل داشته باشد و در زندگی اجتماعی، نقش خود را ایفا نماید؛ اما نه تنها امور دنیوی، تمام همّ و غم او را به خود اختصاص نمی‌دهد، بلکه به همین مقدار نیز در راستای حیات اخروی می‌نگرد. از این‌رو، موفقیت‌ها سبب کبر، غرور - فریب، عُجب و طغیان او نمی‌شود، و مشکلات یا حتی عدم موفقیت‌ها و نیز مصیبت‌ها، او را ناامید نمی‌ سازد - افسرده نمی‌گرداند و از پای درنمی آورد: الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ - همان كسانى كه چون مصيبتى به آنان برسد مى‏‌ گويند ما از آنِ خدا هستيم و به سوى او باز مى‏‌گرديم.(سوره بقره آیه 156)(پایان)